Ճգնավորի վանք

Եկեղեցի՝ ծնված ժայռից

Ճգնավորի վանքը այն փոքրիկ, գրեթե գաղտնի սրբավայրերից է, որ հայկական լեռնաշխարհը թաքցնում է իր ծալքերում: Նրա պատերից մեկը կազմված է անմիջապես ժայռից, այնպես որ շինությունը կարծես ոչ թե կառուցված, այլ բուն լեռից աճած լինի:

Վերելքն ու տեսարանը

Փոքրիկ եկեղեցուն տանում է հնագույն քարե աստիճանաշարը, և ջանքը հատուցվում է հենց այն պահին, երբ շրջվում ես՝ ներքևում երկար, ընդարձակ գծերով բացվում են Լոռու կիրճերը: Անունն ինքնին խոսում է ճգնավորի մենության մասին, և վայրը մինչ օրս պահում է այդ լուռ, մեկուսացած տրամադրությունը:

Այստեղ, որտեղ պատերից մեկը հենց լեռն է, աղոթքն ու քարը կարծես մի ամբողջություն են դառնում:

Արահետն ու աստիճանները անձրևից հետո կարող են սայթաքուն լինել, ուստի մեկնելուց առաջ նայեք Լոռու մոտակա կետի եղանակի կանխատեսմանը — այս լեռներում եղանակը արագ է փոխվում, և չոր, պարզ օրը վերելքն ու տեսարանը շատ ավելի անվտանգ կդարձնի: