Խաչարձան
Գյուղ, որի անունը նշանակում է «խաչարձան»
Խաչարձանը գյուղ է Տավուշի մարզի Դիլիջանի համայնքում՝ լեռներում, մոտ հազար մետր բարձրության վրա։ Անունն ինքնին նշանակում է «խաչ-արձան», խաչակիր հուշարձան։


Ինչ վայր է սա
Խաչարձանը գյուղ է Տավուշի մարզի Դիլիջանի համայնքում՝ լեռներում, մոտ հազար մետր բարձրության վրա։ Անունն ինքնին նշանակում է «խաչ-արձան», խաչակիր հուշարձան։
Գյուղն ունի բնակիչների փոփոխության երկար ու բարդ պատմություն։ Մինչև Ղարաբաղյան հակամարտությունն այստեղ ապրում էին մահմեդականներ, ու հին անունը՝ Փոլադ-Այրում, պահում է այրումների՝ այս վայրերի թյուրքալեզու ժողովրդի հիշատակը։ 1988–1989 թվականներին, երբ այրումները հեռացան, գյուղ եկան հայ փախստականներ Ադրբեջանից, ու Խաչարձանն ստացավ իր այժմյան հայկական անունը։
Մոտակայքում կանգնած է 11–13-րդ դարերի կիսավեր եկեղեցի, իսկ խորդուբորդ ճանապարհը տանում է արևմուտք՝ այժմ ամայացած Չերմակավան (նախկին Աղքիլիսա) ու Գեղատափ։ Խաչարձանում ապրում է մոտ երեք հարյուր հիսուն մարդ։
Խաչարձանը փոխված ճակատագրով լեռնային գյուղ է, որի անունը նշանակում է «խաչարձան»։
Վայրեր մոտակայքում

Բերդ քաղաքի պատմության և կենցաղի թանգարան
Երկրագիտական թանգարան Բերդ քաղաքում, որ մեկ հարկի տակ է հավաքել Տավուշի այս անկյունի պատմությունն ու կենցաղը. փոքր, սրտաբաց և իր համայնքի մեջ արմատացած։
Բացել →
«Բերդաքար» ամրոց
Բերդաքարի հողմահարված պատերը պահպանում են Տավուշի բլրի գագաթը՝ Հայաստանի պահպանվող հուշարձաններից մեկը։
Բացել →
Մշկավանք
Պահպանվող վանք-հուշարձան Տավուշի անտառապատ հյուսիսում, որտեղ մաշված քարը երկար ու հանդարտ պատմություն է պատմում։
Բացել →
Կիրանց վանքի սեղանատուն
Աղյուսաշեն Կիրանց վանքի սեղանատունը՝ Տավուշի անտառների խորքում։
Բացել →Կանխատեսում Խաչարձան-ի համար
Հիմա, այսօր, վաղը, 5/7/10/14 օրով և ամիս առաջ:
Բնակություն Խաչարձանում
Պատրաստի երթուղիներ Խաչարձան-ով

Էկո-լոջ Ենոքավանում
Փայտե տնակներ բացատում՝ Դիլիջան-Իջևան ճանապարհից 10 րոպե հեռու։ Առավոտյան՝ անտառային արահետներ, երեկոյան՝ սպա և ընթրիք բուխարու մոտ։

Գետափնյա տնակներ Գոշում
Վեց առանձին տնակ գետի մոտ, յուրաքանչյուրի մոտ՝ խարույկի տեղ։ Գոշավանքը՝ 5 րոպե ոտքով, Դիլիջանի պարկի անտառային արահետները։

Հին Դիլիջան — Շամիրյանների հյուրատունը
XIX դարի արհեստավորների փայտե տուն՝ վերականգնված տեղի վարպետների կողմից։ Անտառային Հայաստանը՝ շեմից այն կողմ, հեծանիվները՝ ավտոտնակում։