Լանջիկ
Լեռնային գյուղ Շիրակի դաշտում

Ինչ վայր է սա

Լանջիկը փոքրիկ գյուղ է Շիրակի մարզում՝ մոտ 1960 մետր բարձրության վրա, Գյումրի–Թալին ճանապարհի մոտ։ Այստեղ ապրում է ութ հարյուրից մի փոքր ավելի մարդ, իսկ տանիքների վրայով բարձրանում է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։

Լանջիկը կանգնած է Շիրակի ընդարձակ, բարձրադիր դաշտում, որտեղ ձմեռները ձյունառատ ու դաժան են, իսկ ամառները՝ զով նույնիսկ հուլիսի շոգին։ Մինչև 1947 թվականը գյուղը կոչվում էր Մուսլուղլու, ներկայիս անունն ստացել է ավելի ուշ։ Բնակչության հիմքը դրել են 1828–1830 թվականներին Արևմտյան Հայաստանի շրջաններից՝ Ալաշկերտից, Բասենից ու Մուշից եկած գաղթականները, որոնք աստիճանաբար բնակեցրին այս քամոտ բարձունքները։

Գյուղի սիրտը գործող Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին է և նրա կողքի Սուրբ Խաչ մատուռը։ Առանձին կանգնած է ազատամարտի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը, որի մոտ բնակիչները հավաքվում են հիշատակի օրերին։ Կյանքն այստեղ դեռ կապված է հողի հետ. լանջիկցիները խոշոր եղջերավոր անասուն ու թռչուն են պահում, հացահատիկ ու բանջարեղեն աճեցնում վարելահողերում և անասուն արածեցնում շրջակա արոտներում։

Ճանապարհորդի համար Լանջիկը հանգիստ կանգառ է Գյումրու և Թալինի միջև՝ Շիրակի բաց դաշտի տեսարաններով ու լեռնային մաքուր օդով։ Գյուղից ոչ հեռու հնագետները նշում են վաղ բրոնզի դարի կիկլոպյան ամրոցի հետքեր՝ հիշեցում, որ այս բարձունքները բնակեցված են եղել հազարամյակներ առաջ։