Հայրենյաց
Շիրակի լեռնային հանգիստ գյուղ

Ինչ վայր է սա

Հայրենյացը Հայաստանի Շիրակի մարզի, Արթիկի համայնքի փոքր գյուղ է՝ մոտ 1590 մետր բարձրության վրա։ Մինչև 1946 թվականը այն կոչվում էր Սանգյառլու։

Հայրենյացը փռված է Շիրակի հարավի բլրապատ սարահարթին՝ մարզկենտրոն Գյումրիից շուրջ քսան կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այստեղ զգացվում է բարձրլեռնային Հայաստանի բնավորությունը՝ զով կլիմա, չոր օդ ու քարքարոտ դաշտերի լայն տեսարաններ։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը մոտ վեց աստիճան է, իսկ ձմեռները՝ երկար ու ձյունառատ։ Այսօր գյուղում ապրում է ութ հարյուրից մի փոքր ավելի մարդ, և կյանքը հյուսված է հողի շուրջ՝ անասնապահություն, երկրագործություն ու մեղվաբուծություն։

Հայրենյացի գլխավոր պատմական արժեքը Կարմիր Վանք եկեղեցին է, որի արմատները հասնում են V–VI դարեր։ Կողքին պահպանվել են նաև ավելի ուշ հուշարձաններ՝ 1881 թվականի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին և Հովհաննես Մկրտչի մատուռը։ Այս քարերը հիշեցնում են, որ այս հողը վաղուց է բնակեցված՝ շատ ավելի վաղ, քան գյուղն ստացել է իր այսօրվա անունը։

Հայրենյացը հարևան է Հայկասար և Թուֆաշեն գյուղերին, և նրանք միասին կազմում են Արթիկի համայնքի հանգիստ մի անկյուն՝ զբոսաշրջային մեծ ուղիներից հեռու։ Ճանապարհորդը այստեղ գալիս է հանգստության համար՝ Շիրակի ընդարձակ տեսարանի, Կարմիր Վանքի հնագույն պատերի և իսկական հայկական գյուղի զգացողության համար։