Հացիկ
Շիրակյան գյուղ Արագածի ստորոտին

Ինչ վայր է սա

Հացիկը փոքր գյուղ է Հայաստանի Շիրակի մարզում, Գյումրիից ընդամենը մի քանի կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Այն փռված է մոտ 1650 մետր բարձրության վրա՝ բաց սարահարթում, որտեղից պարզ եղանակին երևում է Արագած լեռը։

Հացիկը գտնվում է Շիրակի բարձրավանդակում՝ շուրջ 1650 մետր բարձրության վրա, և մտնում է Ախուրյանի համայնքի մեջ։ Այստեղ ապրում է մոտ 937 մարդ։ Գյուղը հիմնադրվել է XIX դարի առաջին կեսին. տեղական տեղեկություններով՝ նրա բնակիչները 1828–1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո վերաբնակվել են Արևմտյան Հայաստանից, ինչպես այս կողմերի շատ գյուղեր։ Բնակավայրի նախկին անունը խորհրդային տարիներին փոխվել է ներկայիս հայկականով։

Կլիման այստեղ կոշտ է ու իսկապես լեռնային՝ երկար ու ցուրտ ձմեռներ՝ կայուն ձնածածկույթով, ուժեղ քամիներ ու բուքեր, իսկ ամառը կարճ է և տաք։ Տարեկան տեղումները տատանվում են 500–600 մմ-ի սահմաններում։ Շրջակայքը հարուստ է սև տուֆով, իսկ ինքը՝ տարածքը, գտնվում է սեյսմիկ ակտիվ գոտում. 1988 թվականի ավերիչ երկրաշարժի հետևանքները կպան նաև տեղի շինություններին։

Հացիկի գլխավոր տեսարժան վայրը Սուրբ Հակոբ եկեղեցին է՝ XIX դարի բազիլիկ, որը տուժել է երկրաշարժից։ Գյուղի մոտ կան նաև այլ հուշարձաններ, իսկ շրջակայքում պահպանվել է Ցակ-Քար («ծակ քար») կոչվող ուխտատեղին։ Հացիկցիներն ավանդաբար զբաղվում են երկրագործությամբ՝ Շիրակի դաշտերում աճեցնում են հացահատիկ, անասնակերային մշակաբույսեր և պտղատու ծառեր։