Անտառամուտ
Հանգիստ լեռնային գյուղ անտառի շեմին

Ինչ վայր է սա

Անտառամուտը Հայաստանի Լոռու մարզի փոքրիկ լեռնային գյուղ է՝ մոտ 1300 մետր բարձրության վրա, Վանաձորից շուրջ 14 կմ հյուսիս-արևելք։ Անունն ինքնին նշանակում է «անտառի մուտք» և ճշգրիտ փոխանցում է անտառապատ Լոռի լեռնաշխարհի այս անկյան բնավորությունը։

Հայկական չափանիշներով Անտառամուտը համեմատաբար նոր գյուղ է. այն հիմնադրվել է մոտ 1870 թվականին, երբ երկրամասը դեռ Թիֆլիսի նահանգի մաս էր կազմում։ Նախկին անունը՝ Կոլագերան, պահպանվեց մինչև 1948 թվականը, և տեղի տարեցները դեռ հիշում են այն։ Այսօր այստեղ ապրում է երեք հարյուրից մի փոքր ավելի մարդ, մինչդեռ 1970 թվականին բնակչությունը հասնում էր վեց հարյուրն անցնող թվի. սովորական պատմություն Լոռու լեռնային գյուղերի համար, որտեղից երիտասարդությունն աստիճանաբար տեղափոխվում էր քաղաքներ։

Գյուղի կյանքը մինչ օրս հենվում է հողի վրա։ Շուրջը վարելահողեր ու արոտավայրեր են. բնակիչները ցանում են հացահատիկ, պահում տանձի, խնձորի և սալորի այգիներ, անասուն են պահում ու զբաղվում մեղվաբուծությամբ։ Կլիման բնորոշ լեռնային է՝ երկար ու ցուրտ ձմեռ և տաք ամառ, իսկ խմելու ջուրը գյուղին տալիս են սեփական աղբյուրները։ Հնությունից այստեղ պահպանվել են կիսավեր գյուղական եկեղեցին և հին ամրոցի մնացորդները՝ Աղվեսի քար կոչվող ժայռի մոտ։

Գյուղի շրջակայքում երկրաբանները նշում են նաև գորշ ածխի փոքր երևակումներ, սակայն դրանք արդյունաբերական նշանակություն չունեն։ Ճանապարհորդի համար սա առաջին հերթին անտառապատ Լոռու հանգիստ անկյունն է, ուր ամենահարմարն է թեքվել գետահովտում գտնվող հարևան Վահագնի գյուղի վրայով՝ հայկական լեռնային գյուղի դանդաղ ռիթմը զգալու համար։