Ամառային նստավայր Տավուշում՝ կապված Աղասի Խանջյանի անվան հետ, այժմ պահպանվող հուշարձան։
Տուն իր անունով
Տավուշի կանաչ բլուրների ծալքերում թաքնված այս ամառանոցը կրում է Աղասի Խանջյանի անունը՝ XX դարի հայ պատմության դեմքերից մեկի։ Այսօր այն ընդգրկված է երկրի մշակութային հուշարձանների ցանկում՝ շենք, որ հիշվում է ոչ այնքան իր պատերով, որքան իր հետ կապված պատմությամբ։

Հինգ օր Արաքս գետի երկայնքով՝ ողջ Սյունիքով մինչև Մեղրի՝ Հայաստանի ամենահարավային կետը։ Նռան այգիներ, վանքեր, ջերմային աղբյուրներ։
Ուր էին գնում՝ լեռների զովության համար
Նման ամառային նստավայրերը այն վայրերն էին, ուր հանրահայտ մարդիկ փախչում էին քաղաքի շոգից՝ դեպի լեռների ավելի թարմ օդը։ Շրջապատը՝ անտառներն ու ստվերախիտ լանջերը, մինչ օրս առաջին հայացքից բացատրում է այդ ընտրությունը։

Սևանավանքը թերակղզում, ճաշ՝ սևանյան իշխանով ափին, ապա՝ անտառային Դիլիջանը, Գոշավանքը և քաղաքի հին մասը։
Որոշ տներ պահում են ոչ թե շքեղության, այլ իրենց հիշած անունների համար։
Այցելություն Տավուշում

Միօրյա այց դեպի հյուսիս՝ Ալավերդին Դեբեդի կիրճում, Սանահին և Հաղպատ՝ երկուսն էլ ՅՈՒՆԵՍԿՕ ցանկում։ Ճաշ՝ գետի ափին։
Ամառանոցի շրջակայքը պարգևատրում է անշտապ ճանապարհորդությունը՝ անտառներ, հանգիստ գյուղեր և կանաչ հովիտներ, որոնք բնորոշ են Հայաստանի հյուսիս-արևելքին։ Համատեղեք այն մոտակա տեսարժան վայրերի հետ՝ օրն ավելի լիարժեք դարձնելու համար։
Լեռնային եղանակն այստեղ արագ է փոխվում, ուստի ճանապարհ ընկնելուց առաջ ստուգեք մոտակա կետի կանխատեսումը և թեթև բաճկոնը պահեք ձեռքի տակ։
Երևանից մինչև այս վայրը ավելի հարմար է հասնել մեքենայով կամ տրանսֆերով — Հայաստանի շատ վայրերում հասարակական տրանսպորտը հազվադեպ է ընթանում։ Մի օր նախատեսեք ճանապարհի համար, գումարած նվազագույնը կես օրը՝ հենց օբյեկտի համար։
Բնակություն մոտակայքում
Որտեղ կանգ առնել, եթե գնում եք օրով կամ ավելի

Գետափնյա տնակներ Գոշում
Վեց առանձին տնակ գետի մոտ, յուրաքանչյուրի մոտ՝ խարույկի տեղ։ Գոշավանքը՝ 5 րոպե ոտքով, Դիլիջանի պարկի անտառային արահետները։

Էկո-լոջ Ենոքավանում
Փայտե տնակներ բացատում՝ Դիլիջան-Իջևան ճանապարհից 10 րոպե հեռու։ Առավոտյան՝ անտառային արահետներ, երեկոյան՝ սպա և ընթրիք բուխարու մոտ։

Հին Դիլիջան — Շամիրյանների հյուրատունը
XIX դարի արհեստավորների փայտե տուն՝ վերականգնված տեղի վարպետների կողմից։ Անտառային Հայաստանը՝ շեմից այն կողմ, հեծանիվները՝ ավտոտնակում։