Գտեվանք

Արձագանք 6-րդ դարից

Գտեվանքը Հայաստանի հնագույն սրբավայրերից է. նրա եկեղեցին արմատներով հասնում է 6-րդ դար՝ այն ժամանակ, երբ քարե եկեղեցիները նոր էին ստանում այն ձևերը, որ առաջիկա հազար հինգ հարյուր տարի կսահմանեին հայ ճարտարապետությունը։ Լոռու անտառապատ կիրճերում վանքը նույն հանդարտ լանջից դիտել է, թե ինչպես են փոխվում կայսրություններն ու եղանակները։

Անտառ, քար և շարունակականություն

Այցելուին առաջին հերթին տպավորում է բուն միջավայրը՝ խիտ կանաչը, ջրի ձայնն ու կիրճի զով ստվերը։ Վանքի պատերը՝ պարզ ու հաստատուն, պատկանում են լեռնային մենաստանների վաղեմի ավանդույթին, որ կառուցվել են դարերի համար։ Այստեղ գրեթե ոչինչ բեմական չի թվում. սա պատմության կենդանի մաս է՝ հողմահարված ու իրական։

Տասնհինգ դարի աղոթք՝ պահված քարով և ստվերված անտառով։

Լոռու անտառային ճանապարհները անձրևից հետո կարող են ցեխոտ լինել, իսկ լեռնային եղանակն արագ է փոխվում։ Մեկնելուց առաջ նայեք մոտակա կետի կանխատեսումը և ընտրեք չոր, պարզ օր՝ որպեսզի մոտեցումը հեշտ լինի, իսկ կանաչ շրջակայքը բացվի իր ողջ գեղեցկությամբ։