Հայկական վանք Արցախի լեռան լանջին՝ վայր, որտեղ քարն ու լռությունը խոսում են բառերից բարձր։
Վանք լեռան լանջին
Գտիչավանքը հայկական քրիստոնեական վանք է, որը գտնվում է Արցախի Հանրապետության (Լեռնային Ղարաբաղի) լեռան լանջին։ Սա պատմամշակութային հուշարձան է, որտեղ ճարտարապետությունն ու բնությունը միաձուլվում են. քարե պատերը կարծես աճում են ուղիղ լեռից։

Երկօրյա բարձրացում Հայաստանի գլխավոր լեռը։ Քարի լիճը՝ 3 200 մ-ի վրա, գիշերակաց կայանում, առավոտյան հարավային (4 094 մ) կամ արևմտյան գագաթի գրոհ։ Միայն պատրաստվածների համար։
Նման սրբավայրերը կառուցվում էին մեկուսի և դժվարամատչելի վայրերում՝ վանականներին ու ուխտավորներին հեռացնելով աշխարհի աղմուկից։ Այստեղ գնահատվում է ոչ թե շքեղությունը, այլ հայկական ճարտարապետության խստաշունչ գեղեցկությունը և լեռնային լռության առանձնահատուկ մթնոլորտը։
Քար, լանջ և երկինք — դա բավական է վայրի ոգին զգալու համար։

Սևանավանքը թերակղզում, ճաշ՝ սևանյան իշխանով ափին, ապա՝ անտառային Դիլիջանը, Գոշավանքը և քաղաքի հին մասը։
Եթե ճանապարհորդություն եք պլանավորում դեպի լեռնային շրջաններ, նախապես ստուգեք մոտակա կետի եղանակի կանխատեսումը. բարձրադիր վայրերում պայմանները արագ են փոխվում, և տաք հագուստն ու հարմարավետ կոշիկները ավելորդ չեն լինի։

Հինգ օր Արաքս գետի երկայնքով՝ ողջ Սյունիքով մինչև Մեղրի՝ Հայաստանի ամենահարավային կետը։ Նռան այգիներ, վանքեր, ջերմային աղբյուրներ։
Երևանից մինչև այս վայրը ավելի հարմար է հասնել մեքենայով կամ տրանսֆերով — Հայաստանի շատ վայրերում հասարակական տրանսպորտը հազվադեպ է ընթանում։ Մի օր նախատեսեք ճանապարհի համար, գումարած նվազագույնը կես օրը՝ հենց օբյեկտի համար։
Բնակություն մոտակայքում
Որտեղ կանգ առնել, եթե գնում եք օրով կամ ավելի

Երևան → Սևանա լիճ
M-4 ճանապարհը Հրազդանի լեռնանցքով։ Հնարավոր է դիտակետեր այցով։ Սպասում Սևանավանքի մոտ՝ 2 ժամ ներառված։

Երևան → Մեղրի (ճանապարհին գիշերակացով)
Ճանապարհ դեպի իրանական սահման՝ Քաջարանի օձապտույտներով։ Արվում է երկու օրում՝ Գորիսում գիշերակացով։ Միայն փորձառու վարորդների համար։

Բազմօրյա ուղեկցում հարավով (3 օր)
Մեքենա վարորդով 3 օրով՝ ամբողջական շրջան հարավով՝ ճկուն ժամանակացույցով։ Բենզինը և վարորդի կացությունը ներառված են, ձեր գիշերակացերը՝ ոչ։