XII–XIII դարերի վանք Տավուշում՝ հայտնի իր նրբաքանդակ խաչքարերով և անտառից կարծես կերտված միջավայրով։
Միջնադարյան Հայաստանի գոհար
Գոշավանքը կանգնած է Տավուշի Գոշ գյուղում. XII–XIII դարերի վանք է և հայ միջնադարյան ճարտարապետության ամենանուրբ նմուշներից մեկը։ Կառուցված տաք երանգի տուֆից՝ նրա եկեղեցիներն ու գավիթը սերտորեն հպված են իրար, իսկ պատերը ծածկված են այնքան նուրբ քանդակով, որ կարծես ասեղնագործված լինեն քարի վրա։

Հինգ օր Արաքս գետի երկայնքով՝ ողջ Սյունիքով մինչև Մեղրի՝ Հայաստանի ամենահարավային կետը։ Նռան այգիներ, վանքեր, ջերմային աղբյուրներ։
Քարը, որի համար գալիս են բոլորը
Գոշավանքը հայտնի է առաջին հերթին իր խաչքարերով՝ քանդակազարդ խաչ-քարերով, որոնց ժանյակային մանրամասները ձգում են այցելուներ ողջ երկրից։ Քանդակներից բացի՝ վանքը ժամանակին եղել է ուսման կենտրոն, և այդ գիտական անցյալը մինչ օրս զգացվում է նրա հանդարտ սրահներում։

Միօրյա գաստրո-տուր՝ Արենի-1 քարանձավը՝ 6 100-ամյա գինեգործական արտեֆակտներով, համտես ընտանեկան գինետանը և ճաշ Նորավանքի կարմիր ժայռերի մոտ։
Քիչ վայրեր են այսքան վարպետություն տեղավորում այսքան փոքր տարածքում։
Այցելելուց առաջ նայեք Տավուշի մոտակա կետի եղանակի կանխատեսմանը. Հայաստանի անտառապատ բարձրավանդակներում եղանակն արագ է փոխվում, ուստի պարզ երկինքը արժե նախապես ստուգել։

Գառնիի հեթանոսական տաճարը, Գառնիի կիրճը՝ բազալտե «Քարերի սիմֆոնիայով», և Գեղարդը՝ ժայռի մեջ փորված IV դարի վանք։ Ճաշ՝ թոնրում լավաշ թխելով։
Երևանից մինչև այս վայրը ավելի հարմար է հասնել մեքենայով կամ տրանսֆերով — Հայաստանի շատ վայրերում հասարակական տրանսպորտը հազվադեպ է ընթանում։ Մի օր նախատեսեք ճանապարհի համար, գումարած նվազագույնը կես օրը՝ հենց օբյեկտի համար։
Բնակություն մոտակայքում
Որտեղ կանգ առնել, եթե գնում եք օրով կամ ավելի

Էկո-լոջ Ենոքավանում
Փայտե տնակներ բացատում՝ Դիլիջան-Իջևան ճանապարհից 10 րոպե հեռու։ Առավոտյան՝ անտառային արահետներ, երեկոյան՝ սպա և ընթրիք բուխարու մոտ։

Գետափնյա տնակներ Գոշում
Վեց առանձին տնակ գետի մոտ, յուրաքանչյուրի մոտ՝ խարույկի տեղ։ Գոշավանքը՝ 5 րոպե ոտքով, Դիլիջանի պարկի անտառային արահետները։

Հին Դիլիջան — Շամիրյանների հյուրատունը
XIX դարի արհեստավորների փայտե տուն՝ վերականգնված տեղի վարպետների կողմից։ Անտառային Հայաստանը՝ շեմից այն կողմ, հեծանիվները՝ ավտոտնակում։