1602 թվականի «Պարոն Հովհաննես» խաչքար Վաղարշապատում

Անուն, որ պահում է քարը

Արմավիրի մարզի Վաղարշապատում գտնվող այս խաչքարը կրում է 1602 թվականի թվագրությունը և կապված է Պարոն Հովհաննես անվան հետ։ Խաչքարները՝ Հայաստանի բնորոշ փորագիր խաչ-քարերը, հաճախ կանգնեցվել են ի հիշատակ կամ ի անուն որևէ մեկի՝ տուֆի մեկ սալը վերածելով անվան և աղոթքի մնայուն վկայության։

Չորս դարի հանդարտ դիմակայություն

Հայաստանի մշակութային ժառանգության հուշարձանների ցանկում ընդգրկված այս խաչ-քարը կրում է արհեստին բնորոշ խիտ զարդանախշը՝ զարդարուն կենտրոնական խաչ՝ շրջանակված հյուսված որթատունկերով և վարդյակներով։ Կանգնած երկրի ամենասուրբ քաղաքներից մեկում՝ այն տեսել է չորս հարյուր տարվա անցումը։

Մեկ անուն, մեկ թվական, մեկ քար, և սակայն դրա մեջ ամփոփված է մի ողջ ավանդույթի համբերությունը։

Վաղարշապատը փռված է արևով ողողված Արարատյան դաշտում՝ ամառային ամիսներին շոգ ու պայծառ։ Մեկնելուց առաջ նայեք մոտակա կետի կանխատեսումը և ձգտեք բռնել առավոտյան կամ երեկոյան մեղմ լույսը, երբ խորը փորագրությունը լավագույնս է ընթերցվում։