Նոր Զեյթուն
Կիլիկյան Զեյթունի հիշատակի թաղամաս

Ինչ վայր է սա

Նոր Զեյթունը Երևանի հյուսիսային թաղամասն է Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում, հիմնված հայ հայրենադարձների կողմից 1940-ականների վերջին։ Անունը հիշատակում է պատմական Կիլիկիայի Զեյթուն քաղաքը։

Նոր Զեյթունը՝ բառացի «նոր Զեյթուն», աճել է Երևանի հյուսիսային եզրին որպես կենդանի հուշարձան։ Թաղամասն իր անունն ստացել է ի հիշատակ Կիլիկիայի Զեյթուն քաղաքի, որի համայնքը կործանվեց Հայոց ցեղասպանության տարիներին։ Այսպես այս թաղամասը կանգնեց Արաբկիրի և Նոր Կիլիկիայի շարքում՝ Երևանի այն թաղերի, որ կրում են կորսված համայնքների անունները։

Թաղամասի պատմությունը սկսվում է Հալեպից․ 1944 թվականին զեյթունցիները ստեղծեցին «Արծվաբույն Զեյթուն» վերակառուցման հանձնախումբը՝ վերակենդանացնելու հայրենի քաղաքը գոնե անունով։ Հետպատերազմյան մեծ հայրենադարձությունից հետո, երբ սփյուռքահայերը գալիս էին Խորհրդային Հայաստան, 1948 թվականին հանձնախմբի անդամները թույլտվություն ստացան և Երևանում կառուցեցին նոր Զեյթուն թաղամասը։

Մայրաքաղաքի աճի հետ Քանաքեռն ու Նոր Զեյթունը աստիճանաբար միաձուլվեցին քաղաքին, իսկ Հայաստանի անկախությունից հետո մտան մեկ միասնական Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի մեջ։ Այսօր Նոր Զեյթունը գտնվում է մոտ 1268 մետր բարձրության վրա՝ ցածրահարկ շենքերի ու հյուսիսային լանջերի կանաչի մեջ. ճանապարհորդի համար Երևանի մի հանգիստ, տնական անկյուն՝ հայրենադարձների հիշողությունն իր հիմքում։