Ջրվեժ
Կանաչ արվարձան Երևանի եզրին

Ինչ վայր է սա

Ջրվեժը գյուղ է Հայաստանում՝ Երևանի արևելյան եզրին, որի անունը հայերեն նշանակում է «ջրվեժ»։ Մայրաքաղաքին մոտ լինելով՝ այն պահպանում է հանգիստ գյուղական դիմագիծը և ձգվում դեպի շրջակա անտառապարկի լանջերը։

Ջրվեժը փռված է մոտ 1360 մետր բարձրության վրա՝ հենց Երևանի սահմանին, ու դրա համար ապրում է կրկնակի կյանքով՝ մի ոտքով քաղաքում, մյուսով՝ կանաչ բլուրների մեջ։ Գյուղի անունը՝ «ջրվեժ», հիշատակվում է գրավոր աղբյուրներում դեռ վաղուց. Ջրվեժի մասին գրել է հինգերորդ դարի պատմիչ Ղազար Փարպեցին, իսկ ավելի ուշ՝ տասնյոթերորդ դարում, Զաքարիա Քանաքեռցին։ Այսպիսով՝ համեստ արվարձանի ետևում երկար, դարերով հետագծվող պատմություն կա։

Գյուղի գլխավոր հոգևոր կետը Սուրբ Կաթողիկե (Աստվածածնի) եկեղեցին է. կողքին պահպանվել են ավելի հին մատուռների հետքեր ու խաչքարեր, որոնք հիշեցնում են, որ այստեղ աղոթել են շատ ավելի վաղ։ Ճանապարհորդի համար Ջրվեժը հարմար է առաջին հերթին որպես բնության մեջ կարճ ելք. հենց մոտ փռված է Ջրվեժի անտառապարկը՝ անտառային ու տափաստանային լանջերով, արահետներով և հանգիստ լճակով, ուր երևանցիները դուրս են գալիս շունչ քաշելու և թռչուններ դիտելու։

Երևանի կենտրոնից այստեղ կարելի է հասնել քսան-երեսուն րոպեում, և հենց այս մերձավորությունն է Ջրվեժը դարձնում Երևանի շրջակայքում հարմար մեկնակետ հանգիստ զբոսանքի համար՝ եկեղեցի, անտառ, ներքևում ընդարձակվող քաղաքի տեսարան։ Եթե ուզում եք զգալ, թե ինչպես է մայրաքաղաքը անցնում լանջերի ու լռության, այս գյուղը անկեղծ ու հանդարտ պատասխան է։