Կոթի
Երեք անունով սահմանամերձ գյուղ Նոյեմբերյանի մոտ
Կոթին գյուղ է Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի համայնքում՝ Ադրբեջանի հետ սահմանի մոտ, Սուրբ Սարգիս վանքից մոտ հինգ կիլոմետր։ Ընդամենը մեկ դարում այն փոխել է երեք անուն։

Ինչ վայր է սա
Կոթին գյուղ է Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի համայնքում՝ Ադրբեջանի հետ սահմանի մոտ, Սուրբ Սարգիս վանքից մոտ հինգ կիլոմետր։ Ընդամենը մեկ դարում այն փոխել է երեք անուն։
1920-ական թվականներին գյուղը կոչվում էր Կոտիկենդ, կամ Կոտիգեղ, 1961 թվականին այն վերանվանվեց Շավարշավան՝ ի պատիվ գյուղի բնակիչ Շավարշ Ամիրխանյանի (1894–1959), իսկ Հայաստանի անկախությունից հետո վերադարձվեց հին Կոթի անունը։ Բնակիչները վաղուց զբաղվում են անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ, ծխախոտով ու հացահատիկով։
Կոթին սահմանային գյուղ է։ Նրա բնակչությունն ընկել է 1989 թվականի երեքուկես հազարից մինչև մոտ երկու հազար. հարևան Բարեկամավանի հետ Կոթին կանգնած է հենց սահմանին ու բազմիցս ընկել է հրետակոծության տակ։ 2016 թվականին գյուղը մտավ խոշորացված Նոյեմբերյանի համայնքի մեջ։
Կոթին սահմանային գյուղ է, որ դարում եղել է և՛ Կոտիգեղ, և՛ Շավարշավան, և՛ կրկին Կոթի։
Վայրեր մոտակայքում

Բերդ քաղաքի պատմության և կենցաղի թանգարան
Երկրագիտական թանգարան Բերդ քաղաքում, որ մեկ հարկի տակ է հավաքել Տավուշի այս անկյունի պատմությունն ու կենցաղը. փոքր, սրտաբաց և իր համայնքի մեջ արմատացած։
Բացել →
«Բերդաքար» ամրոց
Բերդաքարի հողմահարված պատերը պահպանում են Տավուշի բլրի գագաթը՝ Հայաստանի պահպանվող հուշարձաններից մեկը։
Բացել →
Մշկավանք
Պահպանվող վանք-հուշարձան Տավուշի անտառապատ հյուսիսում, որտեղ մաշված քարը երկար ու հանդարտ պատմություն է պատմում։
Բացել →
Կիրանց վանքի սեղանատուն
Աղյուսաշեն Կիրանց վանքի սեղանատունը՝ Տավուշի անտառների խորքում։
Բացել →Կանխատեսում Կոթի-ի համար
Հիմա, այսօր, վաղը, 5/7/10/14 օրով և ամիս առաջ:
Բնակություն Կոթիում
Պատրաստի երթուղիներ Կոթի-ով

Գետափնյա տնակներ Գոշում
Վեց առանձին տնակ գետի մոտ, յուրաքանչյուրի մոտ՝ խարույկի տեղ։ Գոշավանքը՝ 5 րոպե ոտքով, Դիլիջանի պարկի անտառային արահետները։

Էկո-լոջ Ենոքավանում
Փայտե տնակներ բացատում՝ Դիլիջան-Իջևան ճանապարհից 10 րոպե հեռու։ Առավոտյան՝ անտառային արահետներ, երեկոյան՝ սպա և ընթրիք բուխարու մոտ։

Հին Դիլիջան — Շամիրյանների հյուրատունը
XIX դարի արհեստավորների փայտե տուն՝ վերականգնված տեղի վարպետների կողմից։ Անտառային Հայաստանը՝ շեմից այն կողմ, հեծանիվները՝ ավտոտնակում։