Բլագոդարնոյե
Մոլոկան գյուղ Լոռվա բարձրավանդակում

Ինչ վայր է սա

Բլագոդարնոյեն փոքրիկ ռուսական մոլոկան գյուղ է Հայաստանի Լոռու մարզի հյուսիսում՝ Թաշիրի մոտ, ծովի մակարդակից 1615 մետր բարձրության վրա: Այստեղ գալիս են լեռնային լռության, ալպիական մարգագետինների և իսկական գյուղական պանրի համար:

Բլագոդարնոյեն փռված է Սևաբերդի առվակի ձախ ափին՝ Թաշիրից մոտ ինը կիլոմետր հարավ-արևմուտք: Գյուղը հիմնել են ռուս մոլոկանները 1907-1908 թվականներին. ըստ ավանդության՝ առաջինն այստեղ հաստատվել է Կիրիլ անունով վերաբնակիչը, և սկզբում վայրը կոչվել է Կիրիլովկա, իսկ ավելի ուշ ստացել մեղմ Բլագոդարնոյե անունը: Մոլոկանները Լոռի էին եկել հարևան Վորոնցովկայի (այժմ՝ Թաշիր) բնակիչներից հետո՝ շրջակայքում հիմնելով ֆերմաներ ու արտելներ, որոնցից աճեցին հյուսիսային բարձրավանդակի ռուսական գյուղերը:

Գյուղը կանգնած է բարձր, բաց բարձրավանդակում, որտեղ ամառը կարճ է ու զով, իսկ ձմեռը՝ ձյունառատ և պայծառ: Երկար ժամանակ Բլագոդարնոյեն ամբողջովին ռուսական էր, սակայն ժամանակի ընթացքում այստեղ բնակվեցին նաև հայ ընտանիքներ, և 1980-ականների վերջին նրանք կազմում էին բնակիչների մոտ երեք քառորդը: 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում մշտապես ապրում էր 227 մարդ՝ հանգիստ, անշտապ գյուղական կյանքով, որը կապված է հողի ու հոտերի հետ:

Բլագոդարնոյեի գլխավոր հարստությունն իր ալպիական մարգագետիններն են: Լեռնային արոտների խոտաբույսերը կերակրում են անասուններին ու մեղվափեթակները. այստեղ զբաղվում են անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ, իսկ տեղի տանտիրուհիները հայտնի են տնական պանիրներով՝ ձգվող չեչիլով և նուրբ չիլով, որոնց լեռնային ծաղիկների բույրը յուրահատուկ համ է հաղորդում: Գյուղից ոչ հեռու պահպանվել են մ.թ.ա. II-I դարերին վերագրվող հին ամրոցի հետքերը՝ լուռ հիշեցում, որ այս բարձունքները բնակեցված են եղել մոլոկանների գալուստից շատ առաջ: