Աքորի
Գյուղ Լալվարի ստորոտին

Ինչ վայր է սա

Աքորին Հայաստանի Լոռու մարզի գյուղ է՝ փռված Դեբեդ գետի ձախ ափին, Լալվար լեռան հարավ-արևելյան լանջի տակ։ Այստեղից մինչև Ալավերդի ընդամենը մի քայլ է, իսկ շուրջը՝ պտղատու այգիներ, անտառապատ լանջեր և լեռնային հյուսիսի լռությունը։

Աքորին գտնվում է մոտ 1400 մետր բարձրության վրա՝ Լոռու հյուսիս-արևելքում, Վանաձորից շուրջ հիսուն կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գյուղը հանգրվանել է Դեբեդ գետի ձախ ափին, Լալվարի կանաչ լանջերի տակ. կլիման մեղմ ցամաքային է՝ խոնավ, տաք ամառով և այգիների համար բավարար արևով։ Կյանքն այստեղ դեռ հենվում է հողի վրա. աճեցնում են տանձ, խնձոր ու կեռաս, պահում անասուն, և գյուղական սովորական կենցաղը զգացվում է ամեն բակում։

Գյուղն ունի երկար պատմություն։ XIX դարում Աքորիի կալվածքը պատկանել է կոմս Միքայել Լոռիս-Մելիքովին՝ հայ զորավարին, ով կարիերա է արել ռուսական արքունիքում և կարճ ժամանակ գլխավորել կառավարությունը Ալեքսանդր II-ի օրոք։ Բայց Աքորիի գլխավոր ժառանգությունը քարե և հոգևոր է. մերձակա կիրճում կանգնած է Սուրբ Գևորգ հին եկեղեցին, իսկ Լալվարի լանջից վեր թաքնված է Բգավոր տաճարը, որը վերագրվում է միջնադարին։ Հենց այս համեստ, քարաքոս պատերն են այս վայրերի իսկական տեսարժան վայրը։

Ճանապարհորդի համար Աքորին հանգիստ կանգառ է հյուսիսային Հայաստանի հուշարձաններ տանող ճանապարհին. կարելի է արահետով բարձրանալ լանջի եկեղեցին, դուրս գալ Լալվար լեռան և Դեբեդի հովտի տեսարաններին, ապա իջնել հարևան Ալավերդի՝ իր հանրահայտ վանքերով։ Նրանք, ովքեր սիրում են հանգիստ գյուղեր՝ առանց զբոսաշրջային աղմուկի, Աքորին կհիշեն հենց իր անշտապ ռիթմով։