Սուրբ Սարգիս՝ սիրահարների օր

Պատմություն և ավանդույթներ

Սուրբ Սարգիսը նվիրված է սուրբ Սարգսին՝ զորավարին ու քարոզչին, ով նահատակվել է 363 թվականին։ 2007 թվականից, Գարեգին Բ կաթողիկոսի օրհնությամբ, օրը նշվում է նաև որպես Երիտասարդության օրհնության տոն, ուստի հայերը նրան սիրով անվանում են իրենց սիրահարների օր։ Ամսաթիվը շարժական է. տոնը գալիս է Զատիկից 63 օր առաջ ընկած շաբաթ օրը՝ ինչ-որ տեղ հունվարի կեսից մինչև փետրվարի վերջը։

Ամենահայտնի սովորույթը աղի «աղաբլիթն» է։ Նախօրեին չամուսնացած երիտասարդներն ուտում են շատ աղի բլիթ և պառկում քնելու՝ առանց ջուր խմելու. համարվում է, որ երազում ապագա ամուսինը կամ կինը ջրի բաժակ կմատուցի և ծարավը կհագեցնի։ Իսկ երեկոյան սկուտեղի վրա դռան մոտ կամ տանիքում դնում են փոխինձ՝ տապակած ցորենի ալյուր, սպասելով, որ սուրբ Սարգիսը կհեծնի սպիտակ ձիով և դրա վրա կթողնի պայտի հետք՝ որպես ցանկության կատարման նշան։

Ի՞նչ տեսնել

• Աղի «աղաբլիթ», որ սիրահարները պատրաստում և ուտում են նախօրեին։
• Փոխինձով սկուտեղ շեմին՝ սպիտակ ձիու պայտի հետքին սպասելով։
• Սուրբ Սարգսի հանրահայտ ընկույզով հալվան՝ օրվա գլխավոր քաղցրավենին։
• Պատարագ և երիտասարդության օրհնություն սուրբ Սարգսին նվիրված եկեղեցիներում։

Հարցրեք հայ ընկերներին, թե երբ է այստեղ Սուրբ Վալենտինի օրը, և նրանք գրեթե հաստատ ձեզ կպատմեն Սուրբ Սարգսի մասին. այս օրը բացիկները, ծաղիկներն ու քաղցրավենիքը նվիրում են նույնքան ջերմ ու անկեղծ։

Ի՞նչ բերել

Այս օրվա լավագույն ընծան քաղցրն է. Սուրբ Սարգսի ընկույզով հալվա, տնական գաթա և մի բուռ փոխինձ՝ տանը սկուտեղի ծեսը կրկնելու համար։ Իսկ դրանց հետ՝ սիրո մաղթանքով բացիկ, որով հայերն առատորեն փոխանակվում են այս տոնին։