Հայրենիքի պաշտպանության համար զոհվածների հիշատակի օր

Պատմություն և ավանդույթներ

Հայրենիքի պաշտպանության համար զոհվածների հիշատակի օրը հայկական օրացույցի համեմատաբար նոր, բայց խորապես ապրված ամսաթիվ է։ Այն սահմանված է որպես առանձին պաշտոնական ոչ աշխատանքային օր և նախորդում է Բանակի օրվան, որը նշվում է հունվարի 28-ին։ Այսպես պետությունը տարանջատել է երկու իմաստ։ 28-ին մեծարում են ողջ պաշտպաններին ու զինված ուժերը, իսկ 27-ին գլուխ են խոնարհում նրանց հիշատակի առջև, ովքեր կյանքը տվել են հանուն երկրի։

Այս օրը ողջ Հայաստանում իջեցնում են դրոշները, հայտարարում լռության րոպե, եկեղեցիներում մատուցում հոգեհանգստյան պատարագ։ Գլխավոր վայրերը դառնում են ռազմական հուշահամալիրներն ու գերեզմանատները, առաջին հերթին երևանյան «Եռաբլուր» պանթեոնը, որտեղ թաղված են զոհված զինվորները։ Այստեղ գալիս են զոհվածների ընտանիքները, վետերանները, դպրոցականներ ու պաշտոնյաներ՝ առանց բարձր ճառերի, ծաղիկներով ու մոմերով։

Ի՞նչ տեսնել

• Ծաղկադրման արարողություններ «Եռաբլուր»-ում և ողջ երկրի ռազմական հուշահամալիրների մոտ։
• Իջեցված պետական դրոշներ և համապետական լռության րոպե։
• Հոգեհանգստյան պատարագներ ու հոգեճաշ Հայ Առաքելական եկեղեցում։
• Մոմեր և զոհվածների դիմապատկերներ, որ ընտանիքները բերում են գերեզմանատեղերի մոտ։

Եթե այս օրը ձեզ Հայաստանում գտնի, բավական է լուռ հարգանք. հանգիստ կանգնել հուշահամալիրի մոտ կամ պարզապես չխախտել զուսպ մթնոլորտը. այստեղ դա կհասկանան ու կգնահատվի։

Ի՞նչ բերել

Սա հիշատակի, ոչ թե հուշանվերի օր է, ուստի նյութական ընծաներ չի ենթադրում։ Այստեղից արժե տանել այլ բան՝ Հայաստանի վերջին շրջանի պատմության ընկալումն ու հարգանք նրա կորուստների հանդեպ։ Եթե ուզում եք գործնական քայլ անել, գնման փոխարեն ավելի տեղին է համեստ նվիրատվությունը զոհվածների ընտանիքներին ու վետերաններին աջակցող հիմնադրամներին։