Էրեբունի
Երևանի օրրանը Արին-Բերդ բլրի վրա

Ինչ վայր է սա

Էրեբունին Երևանի ամենամեծ վարչական շրջանն է մակերեսով՝ քաղաքի կենտրոնից հարավ-արևելք, մոտ 1009 մետր բարձրության վրա։ Հենց այստեղ՝ Արին-Բերդ բլրին, կանգուն է ուրարտական ամրոցը, որ մայրաքաղաքին տվել է իր անունը։

Էրեբունին աճել է հայոց մայրաքաղաքի հնագույն կորիզի շուրջ։ Արին-Բերդ բլրի վրա պահպանվել են Էրեբունի ուրարտական ամրոցի մնացորդները, որ Արգիշտի Ա արքայի հրամանով հիմնվել է մ.թ.ա. 782 թվականին՝ քաղաքի ընդարձակվելուց շատ առաջ։ Այստեղից է գալիս թե՛ շրջանի, թե՛ բուն Երևանի անունը։ Ամրոցի ստորոտում 1968 թվականից գործում է Էրեբունի թանգարանը՝ ուրարտական դարաշրջանի գտածոներով, իսկ 2002-ին կողքին կանգնեցվել է Արգիշտի Ա-ի արձանը։

Ժամանակակից շրջանը ձևավորվել է վերաբնակիչների թաղամասերից։ Նոր Բութանիան 1925-ին հիմնել են ցեղասպանությունը վերապրած՝ պատմական Բյութանիայից եկածները, իսկ Նոր Արեշն իր անունը ստացել է հին հայկական Արեշ քաղաքի հիշատակին։ Հետագայում՝ 1950–1960-ականներին, Նոր Արեշն ու Վարդաշենը բնակեցրել են Սիրիայից, Լիբանանից, Հունաստանից, Ֆրանսիայից և այլ երկրներից ներգաղթածները։ Այսպես Էրեբունին դարձավ բազմաթիվ հայ համայնքների հիշողությունը կրող շրջան։

Բնավորությամբ Էրեբունին բանվորական, արդյունաբերական շրջան է՝ խորհրդային տարիների գործարաններով ու խիտ բնակելի կառուցապատմամբ. զբոսաշրջային փայլ այստեղ քիչ կա, և դա ունի իր անկեղծ մթնոլորտը։ Ճանապարհորդի համար գալու գլխավոր պատճառը Արին-Բերդի ամրոցն ու թանգարանն են։ Մոտակայքում հետաքրքիր է նաև Երկաթուղու պատմության թանգարանը, իսկ շրջանի ծայրամասում՝ մի քանի կիլոմետր հարավ-արևելք, փռված է Էրեբունի արգելոցը, որտեղ պահպանվում են կիսաանապատային տափաստանի վայրի հացազգիները։