Բագրավան
Հանգիստ գյուղ Ախուրյանի ափին

Ինչ վայր է սա

Բագրավանը փոքր գյուղ է Հայաստանի Շիրակի մարզում՝ փռված Ախուրյան գետի ձախ ափին, մոտ 1460 մետր բարձրության վրա։ Ժամանակին այն կոչվել է Նորշեն, և այսօր էլ դա հանդարտ հողագործական անկյուն է Գյումրիից շուրջ քառասուն կիլոմետր հեռու։

Բագրավանը տարածվում է Շիրակի ընդարձակ սարահարթում, ուր արտերն ու արոտավայրերը հասնում են մինչև Ախուրյան գետը՝ Հայաստանը հարևան Թուրքիայից բաժանող սահմանագիծը։ 1460 մետր բարձրությունը այստեղի կլիման դարձնում է լեռնային ու փոփոխական. ցրտաշունչ ձմեռներին հաջորդում է կարճ, բայց խոտառատ գարուն։ Բնակիչները վաղուց զբաղվում են հացահատիկի մշակությամբ և անասնապահությամբ՝ ինչպես ողջ Շիրակը։

Ըստ վկայությունների՝ Բագրավանի այսօրվա ընտանիքները սերում են 1820-ականների վերջին այստեղ տեղափոխված Ալաշկերտից, Բասենից ու Մուշից եկած գաղթականներից։ Գյուղը պահպանել է թե՛ այդ արմատների, թե՛ XX դարի ծանր էջերի հիշողությունը. կենտրոնում կանգնած է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհված համագյուղացիների հուշարձանը։ Համեստ հուշակոթողների շարքում են խաչքարերով եկեղեցին և Սուրբ Համբարձման փոքրիկ մատուռը։

Բագրավանով անցնում է Գյումրի–Երևան երկաթուղին, և տեղի երկաթուղային կայարանը Ախուրյանի հովտով ձգվող այդ ճանապարհի կանգառներից մեկն է։ Ճանապարհորդի համար սա առաջին հերթին հնարավորություն է տեսնելու առօրյա, ոչ զբոսաշրջային Հայաստանը. բնակչությունը փոքր է՝ մարդահամարի տվյալներով շուրջ 802 մարդ, իսկ լռությունն ու սահմանամերձ դաշտերի լայն տեսարանները երկար են հիշվում։