Ուսուցչի օր

Պատմություն և ավանդույթներ

Ուսուցչի հանդեպ հարգանքը Հայաստանում ավելի հին է, քան որևէ հրամանագիր. դեռևս վանական դպրոցներում վարդապետները աշակերտներին փոխանցում էին գիր ու ձեռագիր ընդօրինակված գրքեր, իսկ բարի դաստիարակի անունը հիշվում էր սերունդներով։ Ժամանակակից Ուսուցչի օրը շարունակում է այս գիծը. այն նշվում է հոկտեմբերի առաջին կիրակի օրը, երբ աշնանային Երևանն արդեն բուրում է սերկևիլով ու դպրոցական կավիճով։

Այս օրը դասերը վերածվում են համերգների ու թեյախմությունների. երեխաները ոտանավորներ են արտասանում, նկարներ ու ծաղկեփնջեր նվիրում, իսկ տնօրենները պատվոգրեր են հանձնում մանկավարժության վետերաններին։ Առանձնահատուկ, շատ հայկական մանրուք է. անցյալ տարիների շրջանավարտները հատուկ գալիս են իրենց դպրոց՝ գրկելու առաջին ուսուցչուհուն և լուսանկարվելու ծանոթ գրատախտակի մոտ։

Ի՞նչ տեսնել

• Առավոտյան շարքեր և բաց դասեր, ուր թույլատրվում է ծնողների ու հյուրերի մուտքը։
• Ծաղիկների գետեր դպրոցի դարպասների մոտ և ուսուցիչների լուսանկարներով ինքնաշեն պատի թերթեր։
• Հանդիսավոր երեկոներ մշակույթի տանը՝ երգերով, պարերով և վաստակավոր մանկավարժների մեծարմամբ։
• Տարբեր տարիների շրջանավարտների ջերմ հանդիպումներ հենց դպրոցի բակերում։

Եթե ձեզ հրավիրեն դպրոցական տոնի, մի՛ հրաժարվեք ուսուցչանոցի մի բաժակ սուրճից. այստեղ հյուրին միշտ ուրախ են դիմավորում և անպայման կպատմեն մի-երկու պատմություն ամենահիշվող աշակերտների մասին։

Ի՞նչ բերել

Այս օրվա լավագույն հուշանվերը իր չէ, այլ կադր. ծաղիկներով դպրոցական բակի լուսանկար կամ սրտանց նվիրված մանկական նկար։ Իսկ որպես հիշատակ կարելի է տանել Մեսրոպ Մաշտոցի հայկական այբուբենով տետր կամ բացիկ՝ այն խորհրդանիշը, որից սկսվում է ամեն հայ ուսուցիչ։