Ծիրանի փառատոն

Պատմություն և ավանդույթներ

Ծիրանը հայերի համար ոչ թե պարզապես պտուղ է, այլ խորհրդանիշ։ Նրա ջերմ նարնջագույնը պետական դրոշի ստորին շերտն է, իսկ պտղի լատիներեն անունը՝ Prunus armeniaca, ուղղակիորեն մատնանշում է հայրենիքը։ Հայաստանում աճեցնում են ծիրանի շուրջ հիսուն տեսակ, և ամեն հուլիս երկիրը նշում է դրանց բերքը։

Ծիրանի գաստրոնոմիական փառատոնը հավաքում է ֆերմերներ ողջ Արարատյան դաշտից։ Վաճառասեղաններին՝ բոլոր երանգների թարմ պտուղներ՝ գունատ դեղինից մինչև խիտ նարնջագույն, ծիրանի մուրաբա, պաստեղ, չրեր և, իհարկե, հանրահայտ ծիրանի օղին։ Սա ոսկեգույն պտղի կարճ, բայց առատ սեզոնի տոնն է։

Ի՞նչ տեսնել

• Արարատյան դաշտի ֆերմերների ծիրանի տասնյակ տեսակները
• Մուրաբան, պաստեղը, չրերը և ծիրանի օղին
• Ամենախոշոր և ամենաքաղցր պտղի մրցույթը
• Ժողովրդական երաժշտությունը, պարերն ու հյուրասիրությունները

Խնդրեք, որ ձեզ համտեսելու հնարավորություն տան — և ձեզ հենց այնտեղ կմեկնեն ամենահասուն ծիրանը, որ հասկանաք, թե ինչու են այն ոսկեգույն անվանում։

Ի՞նչ բերել

Ծիրանի մուրաբայի բանկա, չրերի կապ, ծիրանի օղու շշիկ և մի բուռ կորիզ. դրանց ներքին միջուկը հայերը նույնպես ուտում են՝ թեթևակի բոված։ Այս ամենը հեշտությամբ կդիմանա տուն տանող ճանապարհին։